Ήταν εκείνη τη νυχτιά που φύσαγε καρατζοβίτης
Στο ποτάμι η νύχτα εκέρδιζεν οργιά με την οργιά
σ’ έστειλαν τα νερά να πας για να τσεκάρεις
μα εσύ θυμάσαι το χωριό και το χιόνι στα βουνά
Ξέχασες κείνο το σκοπό που λέγανε Ποζαρίτες
άγιε Ιωάννη φύλαγε κι αγιά των φτωχών εσύ
μικρό αστέρι σ’ οδηγάει μετά τις ήττες
που το φυλούσαν γείτονες και άλλοι χωριανοί
Απάνω στο κρεβάτι σου όνειρο νωθρό κοιμάται
και φέρνει βόλτες ψάχνοντας στο στρώμα σου να βολευτεί
εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται
σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι στη ζωή
Κάτω από φώτα άσημα κοιμάται η Καρατζόβα
πριν κάποια χρόνια μεθυσμένη σου είπε σ’ αγαπώ
γρήγορα σαν τότε και χωρίς κουράγιο και πρόβα
μάταια τώρα ψάχνει το στενό που πάει για το απλό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αγαπητοί αναγνώστες,
Εκτιμούμε ιδιαίτερα τις απόψεις και τις σκέψεις σας. Σας ενθαρρύνουμε να συμμετέχετε ενεργά στις συζητήσεις, με σχόλια που προάγουν την καλοπροαίρετη ανταλλαγή απόψεων.
Για τη διασφάλιση ενός πολιτισμένου και φιλικού περιβάλλοντος, παρακαλούμε να αποφύγετε σχόλια που περιέχουν:
Υβριστικό ή ρατσιστικό περιεχόμενο.
Προσωπικές επιθέσεις ή μειωτικούς χαρακτηρισμούς.
Περιεχόμενο που παραβιάζει τη δεοντολογία ή τους κανόνες ευγένειας.
Η συντακτική ομάδα διατηρεί το δικαίωμα να διαγράφει σχόλια που δεν συμμορφώνονται με τους παραπάνω κανόνες, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση και τη συνεργασία σας!
Aridaia-gegonota.blogspot.com